Blog

De omgekeerde wereld

Stekker

Ik moet altijd even weer op gang komen. Zeker als ik niet elke dag schrijf. Even een schrijftip. Voel je van binnen een verlangen om te schrijven maar weet je niet goed hoe. Schrijf dan elke dag een stukje. Al lijkt alles wat je op dat moment schrijft misschien onzin voor je. Misschien schrijf je letterlijk bla bla bla. Bladzijdes vol. Het is geen onzin. Je zult zien dat er tussen alles wat zinloos lijkt en waarvan je je afvraagt waarom je dat ooit opgeschreven hebt, pareltjes omhoog komen. Het is alsof je in plugt op een onderstroom die er altijd al was. Door in beweging te komen, in dit geval door te schrijven, cq woorden op papier te zetten, geef je de bron ruimte om door je heen te stromen. Die stroom is er altijd. Je moet alleen de stekker in het stopcontact steken.

Zachte deken

Die beweging hoeft niet meteen groots te zijn. Soms bekruipt me het gevoel dat er bij mij niet veel beweging in zit op dit moment. Inmiddels weet ik dat het vaak de schijn is die bedriegt. Al ziet het er aan de buitenkant niet altijd bewegelijk uit. Slaap ik soms hele dagen voorbij. De processen aan de binnenkant gaan wel door. Bewust en onbewust. De laatste tijd voelt het weer regelmatig alsof er een deken over alles ligt. Ik weet dat er onder die deken van alles gebeurt ^^. Ik voel de deken. Soms lijkt die deken het leven te smoren. Maar is dat zo? Ik weet dat ik hem nu nodig heb. Om dat alles wat er in mijn leven, in wereld speelt me anders teveel wordt. Ik gun mezelf die deken. 

Zonder liefde geen leven

Kom ik toch bij het onderwerp waar ik in eerste instantie over wilde schrijven. Liefde. Wat is dat? Liefde, de basis, de bron, de oorsprong. Zonder liefde geen leven. Heb er al wel vaker over geschreven: liefde is niet liefjes. Liefde kan als een tweesnijdend scherp zwaard zijn. Een spiegel. Het kan zaken blootleggen. Maar op de juiste tijd bedekt ze. Waarheid zonder liefde is als een hol vat. Liefde zonder waarheid of echtheid is geen liefde. Even de discussie die je kan houden over wat waarheid is erbuiten gelaten. Liefde is een dans. Met de bron. Met het leven. Met jezelf en met de ander.

Verbeter de wereld begin bij jezelf.

Wil je diep en onuitputtelijk kunnen liefhebben, begin dan bij jezelf. Ik geloof echt dat de wereld er heel anders uit gaat zien wanneer mensen met zichzelf aan de bak gaan. Ga maar es naar binnen. Wat zie, voel, proef je daar? En ho ho, dan niet bij het eerste oppervlakkige antwoord stoppen. Ga met jezelf zitten. Geef jezelf de tijd. Leer gewoon te zijn. Oordeel niet over jezelf. Hou van jezelf. Ik zeg altijd: ‘Dan blijft er geen tijd over om te oordelen over iets buiten je’. Geen tijd om oorlogen te voeren. Te manipuleren. Een ander iets op te leggen omdat jij vindt dat het anders moet. Ik durf wel te stellen dat alle ellende in de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen ten diepste niet van zichzelf houden. Of je nou denkt god gevonden te hebben of niet. Het onverzadigbare gat binnenin móet door anderen wordt opgevuld. Door iets of iemand buiten. En als die behoefte niet vervuld wordt omdat de ander daar op reageert vanuit gezonde grenzen noem je dat liefdeloos.

De omgekeerde wereld…… Ik kijk het nog wel even aan vanonder mijn deken.

Illustratie Jolanda Vonkeman (naar een illustratie van Alphonse Mucha)

Klaproos: inzicht, verbinding, kracht, liefde

Klimop: trouw, verbondenheid

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.