Blog

The unknown is an amazing place to be…

Diep van binnen heb ik altijd de roep gevoeld om mijn persoonlijke proces te delen. Om zo te laten zien dat het leven zo bijzonder gaaf is en meer dan de moeite waard, al voelt dat niet altijd vanzelfsprekend zo. Om je schoonheid te laten ervaren midden in chaotische tijden, of dat nou chaos in de wereld is die er altijd al was of persoonlijke chaos. Je in te laten zien dat het mogelijk is om te veranderen, te groeien, eerlijk te worden naar jezelf. Als ik het kan, kan jij het zeker. Ik schrijf om de dingen te ordenen en op een logische manier te verwoorden voor mezelf in de hoop dat jij er ook iets aan hebt. Heb altijd gedacht, al is er maar één die iets aan mijn geschrijf heeft. Dat is voor mij voldoende. Heb in de loop van de jaren al veel bijzondere gesprekken gehad naar aanleiding van mijn schrijfsels. Dus dat zit wel goed. Uiteindelijk ligt in al mijn delen ook de hoopvolle verwachting verborgen dat we samen op deze manier de wereld vormgeven om er zo een betere, mooiere plek van te maken.Ik teken en schilder maar weinig de laatste weken. Heb ook weinig geschreven. Heeft verschillende oorzaken waaronder gezondheid. Eén van de andere dingen is het persoonlijke proces van dit moment. Ik maak me los van wat ik ooit dacht dat mijn wortels waren om te ontdekken dat ik dieper geaard ben dan ik kon vermoeden. Weet niet eens meer zeker of ik mezelf nog wel een christen noem. Daardoor voel ik me ontheemd maar tegelijk voel ik me meer thuis dan ooit. Ik laat het gewoon maar even zijn voor nu… Dat mag…. Ik voel me verloren en gevonden tegelijkertijd. Dat is soms verwarrend. Een zoektocht naar de juiste woorden. Zonder kerkjargon. Maar het is ok, seizoenen gaan en seizoenen komen.

Ik voel in mijn buik dat de tijd om te schrijven er weer aan zit te komen. Heb zoveel boeiende ervaringen gehad de afgelopen tijd. Wat je ook kan of wilt zeggen over de afgelopen paar jaren. Ze waren zeker niet saai. Mijn wereld is nog meer geschud. Inclusief ikzelf. Dat is zeker. Genoeg om over te delen. Ook al is nog lang niet alles op zijn plek gevallen. Doet het dat ooit? Sommigen proberen angstvallig vast te houden aan het oude bekende, dat lijkt veilig. Maar om me heen merk ik dat er ook een grote groep is waar dezelfde soort vragen leven als die ik heb. Daar is er vast wel één bij die iets heeft aan wat ik deel over mijn reis naar nieuwe onontdekte oorden. Dus klim ik toch maar weer een tijdje in de pen.

The unknown is an amazing place to be.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.